Change Language
#14 - Foodtrucks - Eurest Food

Keep up to date with
the latest news...

Nieuwsbericht

#14 - Foodtrucks

Eurest |  mei 2016

Hans Gijsen, productmanager

Al eerder beschreef ik in mijn column mijn verbazing over de culinaire veranderingen die in ons land plaatsvinden. Nu het zomerseizoen nadert, komt die verbazing weer terug als ik zie hoeveel ’foodfestivals’ er plaatsvinden. Waren het vroeger festivals met muziek en voorstellingen waar je naartoe ging, met als je geluk had een frietkar en een ijskraam, zijn de festivals van nu culinaire uitspattingen waar tientallen ’foodtrucks’ het terrein bezetten.

Een mooi fenomeen, die foodtrucks! Ze worden als een vernieuwend element in onze cultuur beschouwd, maar eigenlijk is het een al eeuwenoud verschijnsel. Vroeger kwamen de kooplui met hun waren op handkarren en wagens naar de stad, en in de jaren ’70 kenden we de SRV-wagen die als supermarkt op wielen de mensen bediende. De culinaire foodtruck die we nu overal zien, is eigenlijk ontstaan in het midden van het vorige decennium in Amerika. Een voortvloeisel uit de crisis waarin de behoefte groeide om op een laagdrempelige manier goedkoop en lekker ’gourmet-food’ aan te bieden. Vanuit deze gedachte is het natuurlijk heel mooi om mensen voor een lage prijs kennis te laten maken met heel veel lekker eten en nieuwe culinaire gerechten. Een foodfestival met foodtrucks zou dan een toegankelijke manier moeten zijn om veel mensen te bereiken en een culinaire ervaring te bieden die voor iedereen betaalbaar is.

Helaas is de praktijk anders. Vorige week waren er twee foodfestivals tegelijk georganiseerd in Amsterdam. Ik bezocht er een van. Bij de entree werden tassen gecontroleerd of je misschien niet een flesje water of andere drank het terrein op smokkelde. Hierdoor zou de organisatie wellicht omzet mis kunnen lopen. Eenmaal binnen kon je muntjes kopen. Eén muntje kostte € 2,75. Op het terrein stond het inmiddels bekende  ‘theater’ van omgebouwde VW- en Citroënbusjes opgesteld. Een overvloed aan smaakwatertjes, smoothies, robuuste hamburgers, vegetarische balletjes, gefermenteerde groenten en andere hippe gerechtjes werd aangeboden. Voor één muntje was er niets te eten. Voor een hamburger of een broodje betaalde je al snel drie munten (8,25). Een sapje deed een muntje of twee (5,50) en voor een warm gerechtje was je als snel vier munten (11,00) verder. Het idee om met het gezin eens gezellig verschillende gerechtjes te proeven, werd al snel een dure grap. Wat ooit bedoeld was als goedkoop alternatief voor mensen die zich geen restaurantbezoek kunnen veroorloven, is uitgegroeid tot een commercieel evenement voor een kleine groep die juist meer uit kan geven dan in een gemiddeld restaurant.

Ik heb inmiddels mijn portie foodtrucks wel gehad. Ik ga op zoek naar de kleine authentieke winkeltjes en zaakjes, ver weg van alle festivals, waar je lekker en authentiek streetfood kunt eten voor een eerlijke prijs. De verkoper heeft dan misschien geen hipsterbaard, ringen, tatoeages en piercings, maar mijn culinaire honger wordt gestild op een manier waar ik wel echt blij van wordt.

 

 

Terug naar het nieuwsoverzicht